Klasik gitar, bugünkü biçimine uzun bir gelişim sonunda ulaştı. Dağarı da bu gelişimin izlerini taşır.
Öncesi
Rönesans ve Barok dönemlerinde lut ve vihuela gibi telli çalgılar bugün gitarda çalınan dağarın önemli bir bölümünü üretti. Bu eserler gitara aktarılırken çalgıların tel düzeninden gelen farklar göz önüne alınır. Çok sesli yazı bu dağarın belirleyici özelliğidir.
Altı telli gitar
On dokuzuncu yüzyılda çalgının gövdesi büyüdü ve bugünkü tel düzeni yerleşti. Bu dönemde gitar için yazan besteciler, çalgının kendi dağarını kurdu. Eserler çoğunlukla salon ölçeğindedir.
Yirminci yüzyıl
Çalgının konser salonlarına taşınması ve dönemin bestecilerine eser ısmarlanması, dağarı belirgin biçimde genişletti. Bu dönemin eserleri hem teknik hem müzikal olarak ileri düzeydedir.
Eğitimdeki yeri
Klasik gitar eğitimi nota okuma, çok sesli düşünme ve ton denetimi üzerine kuruludur. Bu üç kazanç, başka türlere geçildiğinde de geçerliliğini korur. Bu nedenle pek çok öğrenci temelini bu dağarla atar.
Derslerimizde klasik gitar dağarı dönemler arası dengeli seçilir.