Tarama, akorun tellerine topluca vurulmasıdır. Kalıp, bu vuruşların hangi zamanlarda ve hangi yönde yapıldığını belirler.
Vuruş yönü mantığı
Ana vuruşlar aşağı, aralardaki zayıf vuruşlar yukarı yapılır. Bu kural izlendiğinde el sürekli bir sarkaç gibi hareket eder ve tempo kendiliğinden korunur. Çalınmayan yerlerde de el hareketini sürdürür, yalnız tellere değmez. Bu sürekli hareket, kalıp değişse bile nabzın bozulmamasını sağlar.
Kalıp öğrenme
Yeni bir kalıp önce sayılarak, tellere değmeden havada çalışılır. Yön düzeni oturduktan sonra tek bir akor üzerinde uygulanır. En son akor değişimleri eklenir; bu sıra atlandığında iki güçlük birbirine karışır.
Susturmalı vuruş
Sol elin parmaklarının telleri hafifçe gevşetmesiyle elde edilen kuru vuruş, kalıba vurmalı bir katman ekler. Bu vuruş genellikle zayıf zamanlara yerleşir. Düzenlemeye hareket kazandırır.
Gürlük dengesi
Bütün vuruşların aynı kuvvette olması eşliği tekdüze yapar. Ana zamanlar biraz daha kuvvetli çalınır. Bu fark küçüktür ama dinleyici için nabzı belirginleştirir.
Derslerimizde eşlik çalışması ritim kalıplarıyla birlikte verilir.