Toplulukta gitar iki ayrı iş yapar. İkisinde de iyi olmak, ikisini de ayrı ayrı çalışmayı gerektirir.
Eşliğin gereksinimleri
Eşlikte belirleyici olan tempo kararlılığı ve akor geçişlerinin temizliğidir. Ses seviyesi kısık ve dengeli tutulur; amaç öne çıkmak değil zemin kurmaktır. Bu rol, dinleme becerisi ister: topluluğun neye ihtiyacı olduğu her an değişir. İyi bir eşlik çoğu zaman fark edilmez, ama yokluğu hemen duyulur.
Solonun gereksinimleri
Soloda cümle kurma, ritmik çeşitlilik ve doruk noktası kurgusu öne çıkar. Teknik yeterlilik bu işin yalnız bir bölümüdür. Notaları çalabilen ama cümle kuramayan bir icra dinleyiciyi takip ettirmez.
Ortak zemin
İki rolün de temeli aynıdır: kulak, tempo ve klavye bilgisi. Bu nedenle biri diğerinin yerine geçmez ama biri diğerini besler. Eşlik çalışmayan bir solist, altında ne olduğunu duymaz.
Çalışma dengesi
Öğrencilerin çoğu soloya ağırlık verir; eşlik çalışması ihmal edilir. Oysa topluluk içinde geçirilen sürenin büyük bölümü eşliktir. Program bu dengeyi gözeterek kurulur.
Derslerimizde eşlik ve solo çalışmaları program içinde dengeli tutulur.